صلوات خاصه امام رضا(ع):

بسم الله الرحمن الرحیم

 

.اللهّمَ صَلّ عَلي عَلي بنْ موسَي الرّضا المرتَضي الامامِ التّقي النّقي و حُجّتَكَ عَلي مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثري الصّدّيقالشَّهيد صَلَوةَ كثيرَةً تامَةً زاكيَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه كافْضَلِ ما صَلّيَتَ عَلي اَحَدٍ مِنْ اوْليائِكَ

می نویسم محرم. واژه ها كوچه می شوند. پرچم سیاه می شوند، خیمه ی عزا می شوند، نوحه می شوند، دسته می شوند سینه و زنجیر می شوند، طبل و سنج می شوند، فریاد وا حسینا می شوند.

می نویسم حسین، واژه ها امام می شوند، شهید می شوند، سربریده و خونین می شوند، تنها و بی كفن می شوند.

 می نویسم كوفه، واژه ها نامه می شوند، میزبان می شوند، بی وفا می شوند، نامرد می شوند.

می نویسم مسلم، واژه ها سفیر می شوند، تردید می شوند، نامطمئن می شوند، در كوچه ها غریب و تنها می شوند.

می نویسم كربلا، واژه ها باران می شوند، وانگهی صحرای محشر می شوند، غم می شوند، ماتم و عزا می شوند.

می نویسم خیمه، واژه ها آتش می گیرند، دود شوند، نابود می شوند می نویسم فرات، واژه ها رود می شوند، شرمسار و خجل می شوند.

می نویسم ذوالجناح، واژه ها خونین می شوند، با ركاب اما بی یار می شوند.

می نویسم یزید، واژه ها اهریمن می شوند، حقیر می شوند، ظالم می شوند.

می نویسم شمر، واژه ها بی رحم می شوند، قاتل می شوند، لعن و نفرین می شوند.

می نویسم سقا، واژه ها مشك می شوند، پاره می شوند، بی آب می شوند.

می نویسم عباس، واژه ها معنا می شوند، سقا و خوشبو می شوند.

می نویسم ابوالفضل، واژه ها رعنا می شوند، نیزه و آه می شوند، دست بریده و بی مشك می شوند.

می نویسم حبیب، واژه ها پیر می شوند، شهید می شوند، حبیب یار می شوند.

می نویسم قاسم واژه ها نوجوان می شوند، ماه پاره می شوند، با عمو همراه و همدم می شوند، از اسب می افتند.

می نویسم علی اكبر، واژه ها جوان می شوند، زیبا می شوند، عطر پیامبر می شوند، یكه تاز میدان می شوند، نوای یا حسین(ع) می شوند.

می نویسم حرمله، واژه ها تیر می شوند، بر گلوی لاله ای كوچك شمشیر می شوند.

می نویسم علی اصغر، واژه ها كوچك می شوند، گهواره می شوند، آسمانی می شوند، فرشته می شوند، خدایی می شوند.